Bir Mühendis Neden Tornavida Tutmalı?

Mühendislik eğitiminde hesap yapmayı, çizim okumayı ve sistem tasarlamayı öğreniyoruz. Bunların hepsi gerekli. Ama sahaya çıktığınızda kâğıt üzerindeki düzgün çizgilerin; dar bir pano, beklenmedik bir kablo güzergâhı, yağmur altında çalışan bir ekip ve durmasını istemeyen bir işletmeyle karşılaştığını görüyorsunuz.

Benim için sahada olmak, tasarladığım sistemin gerçek hayatla tanıştığı ana tanıklık etmek demek. Bir inverterin nereye yerleştirileceğine karar verirken yalnızca ölçülere bakmak yetmez. Servis için önünde çalışılacak alan var mı? Kablolara sonradan erişilebilir mi? Cihazın çevresindeki koşullar uygun mu? Bu soruların cevapları çoğu zaman masada değil, sistemin kurulacağı yerde bulunur.

Bir mühendisin tornavida tutması, her bağlantıyı kendi yapması gerektiği anlamına gelmiyor. Ustanın yaptığı işin zorluğunu bilmesi, kullandığı malzemeyi tanıması ve verdiği kararın montajı nasıl etkilediğini görmesi anlamına geliyor. Bir işi en azından bir kez kendi ellerinizle denediğinizde, çizimde küçük görünen bir ayrıntının sahada saatler sürebileceğini öğreniyorsunuz. Sonraki projenizi de bu bilgiyle daha iyi tasarlıyorsunuz.

Saha, insana soru sormayı da öğretiyor. Bir bağlantı neden böyle yapılmış? Bakım zamanı bu kapağa nasıl ulaşılacak? Arıza olduğunda hangi ölçümle başlanacak? Ekip arkadaşlarının deneyimini dinlemek, mühendislik bilgisini zayıflatmaz; onu kullanılabilir hâle getirir.

Enerji sistemlerinde müşteri sonuçla yaşar. Sistem çalışmalı, güvenli olmalı ve yıllar sonra bakım yapılabilmelidir. Ben bu yüzden mühendisliği yalnızca projeyi teslim etmek olarak görmüyorum. Ben ve ekibin çizdiği şeyin başında durmayı, uygulamayı anlamayı ve gerektiğinde tornavidayı elime almayı da işimin bir parçası sayıyorum. Sahada öğrenilenler, bir sonraki çizime mutlaka yansıyor.